Recenzja – Tomb Raider: Anniversary

Co odróżnia gry bardzo dobre od „tylko” dobrych? Trudno jednoznacznie określić, ale na pewno są to produkcje zapadające w pamięć i takie, w które nie gra się kilka godzin a co jakiś czas się do nich zwyczajnie wraca by ponownie zatopić się w przygodzie. Takim tytułem jest pierwsza część Tomb Raidera – marka, której początkowo głównym bohaterem miał być miły pan. Swoją drogą, ciekawe czy wtedy Uncharted miałby cycatą dziewuszkę niczym Lara Croft. Tą właśnie przedstawicielką płci pięknej od lat przechodzimy gry z serii Tomb Raider, której część pierwsza stanowiła rewolucję w grach video. Z różnych powodów, których raczej nie będę wymieniał, bo to nie retrospekcja. To recenzja remake’u najlepszej odsłony przygód pięknej kobiety, którą trochę zjadł mainstream. No, ale gra była zacna.

» Czytaj dalej »

Recenzja – Devil May Cry 4

Pamiętam kontrowersje związane z pierwszymi materiałami Devil May Cry 4. Bohater ma brzydką twarz, śnieg. Fora wrzały do czerwoności. Obawy, że gra przypomina najgorszą część serii – drugą. Miasto. Sam nie spałem po nocach spokojnie, bo bałem się o jedną z moich ulubionych serii. Jednak to wszystko nie było potrzebne. Tak, drogi Czytelniku. Devil May Cry to seria, której styl i klasę można wychwalać bez końca, a jej czwarta część to swojego rodzaju korona na pięknym posągu.

» Czytaj dalej »

Recenzja – Skate

Znasz to na pewno, bo nie ma miasta, w którym by Ich nie było. Idziesz sobie spokojnie miastem pod błękitnym niebem. Obserwujesz i słuchasz przechodniów, którzy ciągle gdzieś się spieszą, kłócą i każdy martwi się o siebie. Jest jednak mimo wszystko cisza. Wokół Ciebie jednak coś zagłusza tę ciszę. Trzaski. To Oni. Działają Ci na nerwy, ale jakby spojrzeć z drugiej strony – przechodnie też są Ich wrogami. Jesteś przechodniem. A to Oni. Skaterzy. Skate jest po prostu grą, w której przekonasz się, że nie tylko deskorolkowcy uprzykrzają życie reszcie ludzi, a vice versa.

» Czytaj dalej »

Recenzja – InFamous

Miasto płonie. Pojedyncze wyładowania podpalają kolejne samochody. Te eksplodują, rozrzucają uliczne śmieci, wywracają ostatnich stojących. Parę celnych błyskawic dobija żyjących. Z dymu i ognia wychodzi sprawca zamieszania, Cole McGrath. Otrzepuje rękaw z popiołu. Patrzy, że zrobił wszystko co musiał, trzema skokami dostaje się na pobliski dach. Po chwili znika.

» Czytaj dalej »

Recenzja – Fallout 3 [PL]

Bardzo nam miło opublikować na głównej pierwszy tekst przysłany przez Czytelnika. Bartek „Kawendish” Kawecki prezentuje Wam fragment swojego kunsztu przy pomocy recenzji polonizacji Fallout 3. Zapraszamy!

Niewiele jest gier, które zapadają graczom w pamięć na tyle, by po kilku latach nadal murem tkwić w ich świadomości i stanowić ciekawy temat do dyskusji. Trudno jest to osiągnąć producentom gier, ale równie niełatwe zadanie stoi przed dystrybutorami, którzy dłubią przy lokalizacjach. Zwykle polonizacja jest zrobiona „na odwal się”. Podstawienie polskich tekstów, zamiast angielskich, instrukcja, do pudełka i jazda na sprzedaż. Na rynku konsolowym, od najnowszej generacji, producenci  co raz częściej decydują się na przygotowywanie polskich wersji gier, równolegle z angielskimi. Świetnymi przykładami są tutaj chociażby Gears of War 2 czy FIFA 09. Rynek PC chwali się polonizacjami od dawna, konsole natomiast dopiero oswajają się w tym temacie. Co nie znaczy, że początki muszą być marne…

» Czytaj dalej »

Recenzja – X-Men Origins: Wolverine

Sięgając po nową produkcję studia Raven Software spodziewałem się niezłej nawalanki do jednorazowego zaliczenia i odłożenia na półeczkę. Swoistej „zapchajdziury”, przy której miło spędziłbym kilka wieczorów w oczekiwaniu na wysyp wielkich hitów, który, z drobną wakacyjną przerwą, rozpocznie się już w czerwcu tego roku i potrwa aż do Sylwestra. Jednakże wystarczyło spędzić jedną godzinę z tym tytułem, rozegrać kilka pierwszych misji, by zorientować się, że amerykańskie studio nie poszło na łatwiznę i dostarczyło nam pozycję mogącą spokojnie stawać w szranki z takimi tuzami gatunku jak God of War czy Devil May Cry.

» Czytaj dalej »

Recenzja – Henry Hatsworth in a Puzzling Adventure

Kiedy pierwszy raz przeczytałem ten tytuł byłem pewien, że Henry Hatsworth in a Puzzling Adventure (dalej będzie „Henry”, miejcie litość!) to tania zrzynka z całej serii o Profesorze Laytonie. Na szczęście szybko wyprowadzono mnie z okrutnego błędu.

» Czytaj dalej »

Recenzja – Resistance 2

Słyszeliście o „syndromie sequela”? Jeśli wierzyć tej regule, kontynuacja przeboju będzie zawodem w stosunku do poprzednika. Resistance: Fall of Man może nie podbił serc wszystkich ludzi na zielono-niebieskim globie, ale stał się jednym z chętniej kupowanych tytułów na PlayStation 3 i osiągnął zadowalający sukces. Jak jest z jego następcą? Czy pechowa zasada i tu zadziałała?

» Czytaj dalej »

Recenzja – World of Goo

Pakiecik najwyższych not od cenionych w branży periodyków i portali (średnia 93%! Łał!), ogromny szum w mediach, nominacje do tytułu gry roku! Mario 128? Halo 4? Modern Warfare 2? Nie. To tylko glutki.

» Czytaj dalej »